Ιστορία

1774

ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΥΠΟΔΗΜΑΤΟΠΟΙΙΑΣ

Οι ρίζες της δυναστείας υποδηματοποιίας βρίσκονται στο 1774, όταν ο Johannes Birkenstock αναφέρεται σε έγγραφο εκκλησιαστικού αρχείου σε μια εποχή που ήταν ήδη υποδηματοποιός. Αργότερα έγινε ακόμη και «μάστορας υποδηματοποιίας».

Οι αδελφοί Birkenstock ζούσαν την απλή ζωή των αγροτών τεχνιτών, φτιάχνοντας παπούτσια από την αρχή μέχρι το τέλος: επεξεργαζόμενοι δέρμα, προσαρμόζοντάς το στο καλαπόδι, προσαρτώντας μια εσωτερική σόλα και μια σόλα. Οι άνθρωποι που ζούσαν στην ύπαιθρο της Γερμανίας ήταν συχνά φτωχοί και μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά μόνο ένα ζευγάρι παπούτσια, τα οποία έπρεπε να είναι λειτουργικά και στιβαρά. Αυτό το ζευγάρι παπούτσια επισκευαζόταν με τα χρόνια από έναν τοπικό υποδηματοποιό. Μεταξύ των φτωχότερων κοινοτήτων, τα παπούτσια περνούσαν ακόμη και από γενιά σε γενιά. Το γεγονός ότι ο ποιητής Γιόχαν Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε αφιέρωσε το έργο του του 1776 Hans Sachsens Poetische Sendung σε έναν υποδηματοποιό, λέει πολλά για τον σεβασμό με τον οποίο αντιμετωπιζόταν η τέχνη της υποδηματοποιίας.

1897

ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΑ ΥΠΟΔΗΜΑΤΑ

Στις αρχές του 20ού αιώνα, η καθημερινή ζωή στη Γερμανία υφίστατο μια ταχεία μεταμόρφωση. Οι ατμομηχανές, οι σιδηρόδρομοι και ο ηλεκτρισμός είχαν ήδη γίνει κοινός τόπος σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης, και τώρα τα επιμέρους επαγγέλματα εκβιομηχανίζονταν καθώς μια αναδυόμενη μεσαία τάξη έφερνε μαζί της μια αυξανόμενη επιθυμία για καταναλωτικά αγαθά. Νέα εργοστάσια χτίστηκαν για να ανταποκριθούν στη ζήτηση, γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα πολλοί τεχνίτες να μείνουν στο περιθώριο, συμπεριλαμβανομένων των παραδοσιακών υποδηματοποιών. Καθώς δεν απαιτούνταν πλέον να φτιάχνουν παπούτσια από το μηδέν, πολλοί από αυτούς τους τεχνίτες υποβαθμίστηκαν στο ρόλο των τσαγκάρηδων, των οποίων μοναδικό καθήκον ήταν να επιδιορθώνουν τα εργοστασιακά υποδήματα. Ο Konrad Birkenstock ήταν μεταξύ εκείνων των υποδηματοποιών που επικεντρώθηκαν στην ποιότητα της τέχνης και στράφηκαν στην ορθοπεδική.

Ο Konrad Birkenstock (γενν. 1873), δισέγγονος του Johann Adam Birkenstock (γενν. 1754) έκανε την πρώτη πρωτοποριακή καινοτομία. Το 1896 ο Konrad άνοιξε ένα εργαστήριο υποδηματοποιίας στη Φρανκφούρτη – μια πόλη όχι μακριά από την πατρίδα της οικογένειας, το Langen-Bergheim. Η Φρανκφούρτη ήταν ένα κέντρο της τέχνης της υποδηματοποιίας εκείνη την εποχή. Ο Konrad ανέλαβε αυτό που ήταν γνωστό ως κίνημα «μεταρρύθμισης των υποδημάτων» και έκανε τις θεωρίες του κινήματος πραγματικότητα. Όπως και άλλοι νεαροί υποδηματοποιοί, σχεδίασε ανατομικά διαμορφωμένα καλαπόδια. Τα καλαπόδια ήταν, και εξακολουθούν να είναι, απαραίτητα κομμάτια εξοπλισμού που χρησιμοποιούνται σε όλη τη διαδικασία κατασκευής υποδημάτων. Τα καλαπόδια καθορίζουν το μέγεθος και το σχήμα του τελικού προϊόντος. Το 1897 ο Konrad Birkenstock ανέπτυξε ένα πλήρως ανατομικά διαμορφωμένο καλαπόδι παπουτσιού. Ακόμη και η κάτω πλευρά ήταν διαμορφωμένη. Αυτή η καινοτομία περιλάμβανε στρογγυλεμένη φτέρνα, ανατομικά διαμορφωμένη σόλα, και διέκρινε μεταξύ του αριστερού και του δεξιού ποδιού.

1902

ΜΙΑ ΕΥΚΑΜΠΤΗ ΚΑΙ ΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΜΕΝΗ ΕΣΩΤΕΡΙΚΗ ΣΟΛΑ

Υπήρχε ένα αυξανόμενο κίνημα στις αρχές του 20ού αιώνα, το οποίο αγκάλιαζε τη φύση. Το κίνημα μεταρρύθμισης των υποδημάτων ήταν μέρος αυτής της ευρύτερης τάσης, και εξέταζε τα πόδια στην φυσική τους μορφή. Ο Konrad Birkenstock άρχισε να σκέφτεται περισσότερο πώς το πόδι θα μπορούσε να «κυλήσει» τέλεια μέσα στο σύγχρονο παπούτσι. Το 1902 τα πειράματά του οδήγησαν στην παραγωγή της πρώτης ανατομικά διαμορφωμένης εσωτερικής σόλας. Αυτή ήταν η τέλεια αντιστοιχία του ανατομικά διαμορφωμένου καλαποδιού παπουτσιού. Αυτά τα δύο στοιχεία συνδυάστηκαν για να σχηματίσουν το «Παπούτσι Υγείας» του Konrad Birkenstock. Μέχρι αυτό το σημείο, τα επιθέματα για τη θεραπεία ή την αποκατάσταση τραυματισμένων ποδιών κατασκευάζονταν από μέταλλο. Αυτό συνέβαινε επειδή η επικρατούσα άποψη ήταν ότι το πόδι μπορούσε να θεραπευτεί ή να σταθεροποιηθεί μόνο όταν ήταν «ακινητοποιημένο». Όμως για τον Konrad, τα επιθέματα δεν αφορούσαν μόνο την θεραπεία τραυματισμένων ποδιών ή την ανακούφιση από ασθένειες των ποδιών. Τα επιθέματα ήταν ζωτικής σημασίας για την ολική υγεία του ποδιού. Η πρόκληση ήταν –και παραμένει– να διατηρηθεί σταθερή η υποκείμενη λειτουργία, ενώ παράλληλα η εσωτερική σόλα και τα επιθέματα να είναι εύκαμπτα για την προώθηση ενός φυσικού τρόπου βαδίσματος. Για πάνω από μια δεκαετία, ο Konrad πειραματίστηκε με μια ποικιλία υλικών. Το 1913 κατέληξε σε μια κατασκευή εσωτερικής σόλας από ένα μείγμα υλικών (συμπεριλαμβανομένου του φελλού). Ονόμασε δύο εκδοχές των εύκαμπτων εσωτερικών σολών του «Footbed».

Το 1925 μπόρεσε να καταχωρίσει το εμπορικό σήμα «Footbed» για την εταιρεία του, Konrad Birkenstock GmbH.

1920

ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ BIRKENSTOCK

Ο Konrad Birkenstock αναγκάστηκε να μετακομίσει από τη Φρανκφούρτη στο Φρίντμπεργκ το 1915 λόγω οικονομικών προβλημάτων. Παρ' όλα αυτά, τη δεκαετία του 1920 οι εύκαμπτες εσωτερικές σόλες του γνώρισαν επιτυχία. Γνωρίζοντας ότι είχε βρει μια ισχυρή λύση για τον πόνο στα πόδια και τα προβλήματα βάδισης, ήταν αποφασισμένος να διαδώσει την πληροφορία παντού. Άρχισε να ταξιδεύει σε όλη τη Γερμανία, την Ελβετία και την Αυστρία, δίνοντας τεχνικές διαλέξεις σε συναδέλφους υποδηματοποιούς σχετικά με τα οφέλη του «Συστήματος Birkenstock» – παπούτσια κατασκευασμένα με τα ανατομικά διαμορφωμένα καλαπόδια του και με την εύκαμπτη εσωτερική σόλα.

Στα πειραματικά και διερευνητικά πρώτα χρόνια, το ευρύ κοινό δεν αγκάλιασε ανεπιφύλακτα τις ιδέες του, αλλά τη δεκαετία του 1920 ίδρυσε ένα μικρό εργοστάσιο για να παράγει εσωτερικές σόλες σε μεγαλύτερη κλίμακα για πρώτη φορά.

Ο Konrad συνοδευόταν από τον γιο του Carl στα ταξίδια του στην Ευρώπη. Ο Carl υιοθέτησε τα πάθη του πατέρα του γύρω από τη λειτουργικότητα των υποδημάτων. Αργότερα, όταν ο Carl άνοιξε τη δική του εταιρεία με τους αδελφούς του, περιόρισε τις πωλήσεις σε πελάτες που υποβλήθηκαν σε υποχρεωτικά εκπαιδευτικά μαθήματα. Ο Carl δίδαξε υποδηματοποιούς και πωλητές υποδημάτων πώς να εφαρμόζουν το «Σύστημα Birkenstock» – έμαθαν ποιες εσωτερικές σόλες έπρεπε να προσαρμοστούν με ποιον τρόπο για τους αντίστοιχους πελάτες. Ήταν ζωτικής σημασίας για τον Carl το «Σύστημα Birkenstock» να εφαρμόζεται σωστά σε κάθε περίπτωση.

1963

ΜΑΔΡΙΤΗ: ΤΟ ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΣΑΝΔΑΛΙ ΜΕ ΠΕΛΜΑ BIRKENSTOCK

Ο Carl Birkenstock πήρε τις ιδέες του πατέρα του και τις ανέπτυξε περαιτέρω. Το 1936, κατοχύρωσε το «ιδανικό παπούτσι», ένα χειροποίητο υπόδημα βασισμένο στην ιδέα του «Naturgewolltes Gehen» (περπάτημα όπως το ήθελε η φύση). Όμως η μαζική παραγωγή αυτού του παπουτσιού, το οποίο δεν επέτρεπε κανένα συμβιβασμό, αποδείχθηκε αδύνατη. Ο Carl σχεδίαζε να διαθέσει στην αγορά εννέα διαφορετικές φόρμες παπουτσιών ανά μέγεθος, προκειμένου να επιτρέψει τη μέγιστη προσαρμογή. Αυτή η ιδέα δεν γνώρισε επιτυχία ούτε στη βιομηχανία υποδημάτων ούτε στο λιανικό εμπόριο.

Το 1954, ο γιος του Carl, Karl, αποφάσισε να ενταχθεί στην οικογενειακή επιχείρηση, δείχνοντας έντονο ενδιαφέρον για τις νέες τεχνολογίες και τα υλικά. Ο Karl αγκάλιασε τις ιδέες των προκατόχων του σχετικά με την υγεία των ποδιών και το Naturgewolltes Gehen. Βρήκε, ωστόσο, μια λύση προς την αντίθετη κατεύθυνση. Ο Karl επινόησε την ιδέα ενός τυποποιημένου πάτου, τον οποίο βασίστηκε στο μέσο όρο όλων των ποδιών που μέτρησε. Για αυτόν τον τυποποιημένο ενσωματωμένο πάτο χρησιμοποίησε την ονομασία «Footbed», και έτσι ονόμασε το νέο προϊόν Original Birkenstock-Footbed Sandal. Και ενώ εξακολουθούσε να πουλά έναν πάτο με το όνομα «Blue Footbed», αυτή ήταν η στιγμή που γεννήθηκε το εμβληματικό πέλμα από φελλό-λάτεξ όπως το γνωρίζουμε σήμερα.

Όπως και η οικογένειά του πριν από αυτόν, ο Karl εμπνεύστηκε από το πνεύμα της εποχής. Σε αυτή την περίπτωση, την επίδραση του βρουταλισμού στη σύγχρονη αρχιτεκτονική. Το 1963, η BIRKENSTOCK κυκλοφόρησε το Original Birkenstock-Footbed Sandal. Αυτό ήταν ένα προϊόν όπου η δομή και η κατασκευή ήταν ορατές και αναπόσπαστες στον σχεδιασμό, κάτι που αποτελεί τέλεια αντανάκλαση του βρουταλισμού. Ένα τυποποιημένο εύκαμπτο πέλμα από φελλό-λάτεξ ήταν η βάση του σανδαλιού, και διέθετε έναν απλό ρυθμιζόμενο ιμάντα. Ο Karl Birkenstock ήταν μπροστά από την εποχή του. Ενώ η μόδα υποδημάτων της δεκαετίας του 1960 επηρεάστηκε από τις ιταλικές γόβες στιλέτο, η πρωτοποριακή νεωτερικότητα του σανδαλιού του Karl δεν έγινε δεκτή από το ευρύ κοινό. Κυκλοφόρησε στην έκθεση υποδημάτων του Ντίσελντορφ το 1963, αλλά αποδείχθηκε αποτυχία. Ο πρώτος δρόμος προς την επιτυχία σαφώς δεν θα προερχόταν από τη μόδα - παρόλο που ο Karl περιέγραφε το σανδάλι του ως μοντέρνο και κομψό - αλλά από την επιτυχία που είχε ήδη αναπτυχθεί εντός του συστήματος υγειονομικής περίθαλψης.

Ο Karl Birkenstock έκανε τους γιατρούς συνεργάτες του στη διάδοση του παπουτσιού. Παρήγαγε ένα φυλλάδιο, στο οποίο εξηγούσε λεπτομερώς τη λειτουργικότητα του σανδαλιού. Σύντομα κατέκλυσαν παραγγελίες από επαγγελματίες υγείας. Αυτή ήταν μόνο η αρχή. Ο ταχύτατα μεταβαλλόμενος τρόπος ζωής του 20ού αιώνα σήμαινε ότι οι άνθρωποι είχαν περισσότερο ελεύθερο χρόνο, μεγάλο μέρος του οποίου περνούσαν στο σπίτι. Με την άνεση να είναι πιο σημαντική από το στυλ για τα υποδήματα σπιτιού, οι άνθρωποι στράφηκαν στην BIRKENSTOCK ως την προφανή επιλογή.

Τα Original Birkenstock-Footbed Sandals υιοθετήθηκαν επίσης από μέλη διαφόρων υποκουλτούρων. Εξέφρασαν την αντισυμβατική τους σκέψη φορώντας ένα σανδάλι που έσπασε όλες τις συμβάσεις και ήταν μια δήλωση ενάντια στο κατεστημένο. Αρχικά αναφερόμενο μόνο με αριθμούς προϊόντων, που κυμαίνονταν από 410 έως 431, το μοντέλο μετονομάστηκε σε σανδάλι Madrid το 1979. Πιστό στις αρχές της εταιρείας, κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από φυσικά υλικά. Ο μοναδικός και πρωτοποριακός σχεδιασμός παραμένει αμετάβλητος μέχρι σήμερα.

1964 – 1983

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΑ ΜΟΝΤΕΛΑ

Ένα νέο κλειστό μοντέλο: Ζυρίχη
1964

Ο Karl Birkenstock ήταν σε φόρμα. Η δημιουργικότητά του τον ώθησε να σχεδιάσει πιο πρωτοποριακά στυλ τα επόμενα χρόνια. Το φθινόπωρο του 1964, στην Έκθεση Υποδημάτων και Παπουτσιών στο Αμβούργο, λάνσαρε ένα νέο «κλειστό μοντέλο», το οποίο αργότερα έγινε γνωστό ως «Ζυρίχη». Στο σχέδιο, ο Karl διατήρησε τον βρουταλιστικό πυρήνα. Και πάλι δημιουργήθηκε μια καθαρή σιλουέτα, διατηρώντας την ορατότητα της κατασκευής του. Αυτό το σανδάλι διέθετε ένα φαρδύ επάνω μέρος, διαθέσιμο τόσο σε εκδόσεις από δέρμα όσο και από μαλλί για κανονική εξωτερική χρήση, καθώς και για εσωτερική χρήση ως παντόφλα. Η Μαδρίτη με τον μονό ιμάντα της δεν ήταν ένα τυπικό παπούτσι. Το να φοράς ένα σανδάλι δεν ήταν σύνηθες εκείνη την εποχή, ειδικά για τους άνδρες, οπότε η Ζυρίχη σχεδιάστηκε με τις ίδιες αρχές με τη Μαδρίτη, αλλά για να καλύπτει το πόδι. Από την λειτουργική πλευρά, απευθυνόταν σε οδηγούς, ηλικιωμένους και επαγγελματίες, οι οποίοι ωφελούνταν όλοι από την ενισχυμένη κάλυψη, υποστήριξη και πρόσφυση που προσέφερε το φαρδύτερο σχήμα. Εν τω μεταξύ, και τα δύο στυλ αγκαλιάστηκαν από μέλη εναλλακτικών κινημάτων που συμμετείχαν σε διαμαρτυρίες, καθώς και από το ευρύ κοινό, το οποίο πλέον είχε αρχίσει να υιοθετεί την ιδέα των υποδημάτων που προάγουν την υγεία. Η σχεδιαστική ιδέα που είχε αψηφήσει τις συμβάσεις, προχωρούσε βήμα προς βήμα στην επικρατούσα τάση.

Το σανδάλι με δύο λουράκια Arizona
1973

Ο Νοέμβριος του 1973 ήταν μια σημαντική ημερομηνία στην ιστορία της BIRKENSTOCK, σηματοδοτώντας την άφιξη της «Αριζόνας». Ο σχεδιασμός της Αριζόνας βασίστηκε στη Ζυρίχη. Ο Karl «άνοιξε» το παπούτσι, διατηρώντας τη σιλουέτα και ακολουθώντας τους αυστηρούς κανόνες σχεδιασμού του. Αρχικά, κατασκευάστηκε με ένα συνθετικό «αθλητικό» επάνω μέρος με επένδυση από γνήσιο δέρμα, διαθέσιμο σε μαύρο ή λευκό χρώμα. Κατά τις επόμενες τέσσερις δεκαετίες, εκατοντάδες παραλλαγές σχεδιάστηκαν και πωλήθηκαν εκατομμύρια ζευγάρια, καθιστώντας αυτό το εμβληματικό μοντέλο το best seller της BIRKENSTOCK. Σήμερα, η Αριζόνα είναι το κατεξοχήν σανδάλι BIRKENSTOCK. Αυτό το σχέδιο έχει εμφανιστεί στις σελίδες αναγνωρισμένων περιοδικών μόδας, καθώς και στα πόδια μιας ευρείας γκάμας διεθνών και διαγενεακών διασημοτήτων. Οι θαυμαστές περιλαμβάνουν τον ιδρυτή της Apple, Steve Jobs, ο οποίος ήταν ένας πρώιμος υποστηρικτής τη δεκαετία του 1970, τον Leonardo DiCaprio, τη Julia Roberts, την Charlize Theron, την Tracee Ellis Ross, τον Jeon Jungkook, την Gigi Hadid και την Kaia Gerber.

Το φελλώδες τσόκαρο: Boston
1976

Τη δεκαετία του 1970, η BIRKENSTOCK ξεκίνησε να δημιουργεί ένα τσόκαρο από φελλό. Αντί να είναι βαρύ ή άκαμπτο – όπως πολλά από τα ξύλινα στυλ της εποχής – το «Boston» ήταν ελαφρύ και εύκαμπτο. Κυκλοφόρησε στην αγορά το 1976. Διαθέσιμο σε πολλά χρώματα και υλικά, αυτό το μινιμαλιστικό μοντέλο με κλειστό δάχτυλο έγινε ένα ακόμη δημοφιλές στυλ για εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους, για εργασία και αναψυχή. Η χαρακτηριστική λειτουργικότητα και ποιότητα της BIRKENSTOCK σε συνδυασμό με μοντέρνα στυλ – συμπεριλαμβανομένων των πιο πρόσφατων εκδόσεων με shearling και Big Buckle – έχει προσελκύσει μια πιστή βάση θαυμαστών του Boston. Σημαντικοί χρήστες περιλαμβάνουν τους Whoopi Goldberg, Sienna Miller, Keira Knightley, Robert Pattinson, Kanye West και Jason Momoa.

Το σαγιονάρα: Gizeh
1983

Οι δημιουργίες του Karl Birkenstock δύσκολα ακολουθούσαν την κυρίαρχη μόδα – η επιλογή χρωμάτων ήταν ό,τι πιο κοντινό στην σκέψη του για το στυλ. Ποτέ δεν προσάρμοσε τον εμβληματικό και βασικό σχεδιασμό των σανδαλιών του στις τάσεις της μόδας. Αλλά καθώς οι σαγιονάρες έγιναν πανταχού παρούσες, τελικά ο Karl είδε ότι μπορούσε και πάλι να δημιουργήσει κάτι ξεχωριστό σχεδιάζοντας ένα νέο στυλ. Αυτό το βασικό σχήμα δεν ήταν συμβατό με το τόσο σημαντικό πέλμα BIRKENSTOCK, οπότε ο Karl ξεκίνησε να δημιουργεί μια εκδοχή που να ήταν. Μετά από τρία χρόνια σχολαστικής επεξεργασίας, τελειοποίησε επιτέλους την πρώτη σχεδιαστική επιλογή σαγιονάρων της μάρκας. Η «Gizeh» ήταν η ξεχωριστή επιτυχία, αποτελώντας πλέον μέρος της σημερινής βασικής συλλογής. Με τα χρόνια, αυτό το κομψό στυλ έχει φορεθεί από προσωπικότητες όπως η Julianne Moore, η Heidi Klum, η Anne Hathaway και η Ashley Olsen.

1985

Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΗΣ BIRKENSTOCK ΜΕ ΤΗ ΜΟΔΑ

Με σταθερή έμφαση στην υγεία των ποδιών, η BIRKENSTOCK ασχολήθηκε με τον κόσμο της μόδας με τους δικούς της όρους. Η αισθητική συνδυάστηκε με τη λειτουργικότητα, αλλά ποτέ δεν συμβιβάστηκε υπέρ των κυρίαρχων τάσεων της μόδας. Κατά την οικονομική άνθηση των δεκαετιών του 1980 και του 1990, η BIRKENSTOCK πωλούσε παρόλα αυτά τα προϊόντα της διεθνώς, αν και εξακολουθούσε να απευθύνεται συντριπτικά σε ιατρικό προσωπικό και μέλη οικολογικά συνειδητοποιημένων υποκουλτούρων. Αλλά τότε συνέβη κάτι απροσδόκητο. Η φωτογράφος Kim Knott συμπεριέλαβε τα μοντέλα Arizona και Boston σε μια πρωτοποριακή φωτογράφηση με ιαπωνικές επιρροές για το βρετανικό Elle το 1985, ενώ τον Ιούλιο του 1990, μια 16χρονη Kate Moss πόζαρε με τα Birkenstock Palermo και Rio για ένα εξώφυλλο στο περιοδικό The Face, φωτογραφισμένη από την Corrine Day. Ενενήντα χρόνια μετά την εφεύρεση της ορθοπεδικής φόρμας, ξαφνικά τα προϊόντα BIRKENSTOCK εμφανίζονταν σε κόκκινα χαλιά και πασαρέλες.

Ο κόσμος της μόδας είχε επίσημα δείξει ενδιαφέρον για την BIRKENSTOCK, καθιερώνοντας οριστικά τη μάρκα στον χάρτη. Αλλά ακόμα και με όλη αυτή την ανανεωμένη θαυμασμό, η BIRKENSTOCK δεν συμβιβάστηκε ποτέ με τις αρχές της: η φόρμα και το πέλμα παρέμειναν αμετάβλητα, με μόνο τα επάνω μέρη να είναι διαθέσιμα σε μια επιλογή χρωμάτων και υλικών – μια επιλογή που η BIRKENSTOCK άρχισε να επιτρέπει σε άλλους να κάνουν. Ο πρώτος σχεδιαστής μόδας που ανέλαβε το έργο ήταν ο Marc Jacobs, ο οποίος επανερμήνευσε το εμβληματικό μοντέλο Arizona ως μέρος της ταραχώδους Grunge Collection του για την Perry Ellis την Άνοιξη του 1993. Αυτές οι premium εκδόσεις κατασκευάστηκαν από φυσικό δέρμα, μετάξι και σουέτ και διακοσμήθηκαν με μια καλοσχεδιασμένη, λαμπερή αγκράφα από στρας. Οι περιορισμένης έκδοσης Arizonas ήταν διαθέσιμες αποκλειστικά στο Bergdorf Goodman της Νέας Υόρκης – πολύ μακριά από το μικρό χωριό Langen-Bergheim όπου όλα ξεκίνησαν.

Στις αρχές της χιλιετίας, η BIRKENSTOCK εμβάθυνε τη σχέση της με τη μόδα προσκαλώντας το γερμανικό σούπερ μόντελ Heidi Klum να επανερμηνεύσει τρία εμβληματικά σχέδια BIRKENSTOCK. Τα Arizona, Madrid και «Amsterdam» δέχθηκαν όλα μια επαναστατική ανανέωση εμπνευσμένη από τους μηχανόβιους, ως μέρος της συλλογής Glamour. Μετά την επιτυχία της συνεργασίας, η BIRKENSTOCK και η Heidi Klum κυκλοφόρησαν επίσης τις συλλογές Africa Collection, Third Collection και Graffiti Collection.

Ο κόσμος της μόδας είχε επίσημα ανταλλάξει τις ψηλές γόβες του με υποστηρικτικά πέλματα, αποδεικνύοντας ότι το στυλ μπορεί επίσης να είναι λειτουργικό. Ενθαρρυμένη από την επιτυχία των προηγούμενων συνεργασιών της, η BIRKENSTOCK άρχισε να συνεργάζεται με μια σειρά από διάσημους σχεδιαστές, συμπεριλαμβανομένων των Rick Owens (2018, 2019, 2021), Maison Valentino (2019 και 2020), Jil Sander (2021) και των μαθητών της θρυλικής σχολής μόδας του Λονδίνου, Central Saint Martins (2021).

Εν τω μεταξύ, η BIRKENSTOCK συνέχισε μια ακόμη από τις οικογενειακές της παραδόσεις: τις ζωντανές εκδηλώσεις (αν και αυτές που πραγματοποιήθηκαν τη δεκαετία του 2010 ήταν κάπως πιο λαμπερές από τα εκπαιδευτικά σεμινάρια που πραγματοποιούσαν οι Konrad και Carl Birkenstock στις αρχές του 20ού αιώνα). Το 2017, ξεκίνησε μια συνεργασία με τον κορυφαίο Γερμανό λιανοπωλητή Andreas Murkudis στο Βερολίνο, σε ένα κινητό «BIRKENSTOCK Box» σχεδιασμένο από αρχιτέκτονα, ενώ άλλα εμφανίστηκαν στα Barneys New York και στο 10 Corso Como στο Μιλάνο.

Προς τα τέλη της δεκαετίας του 2010, όλο και περισσότεροι σχεδιαστές μόδας αμφισβητούσαν τα στερεότυπα και έσπρωχναν τα όρια της ομορφιάς και του στυλ – όπως ακριβώς η αρχική ιδέα του Carl Birkenstock για το «ιδανικό παπούτσι» και αργότερα η αδιαφορία της Madrid για τις αισθητικές προτιμήσεις της δεκαετίας του 1960. Η μόδα και τα λειτουργικά υποδήματα ήταν πλέον πιο συμβατά από ποτέ. Αυτό αντικατοπτρίστηκε στα εγκαίνια του BIRKENSTOCK 1774, του δημιουργικού στούντιο της BIRKENSTOCK, το οποίο επικεντρώνεται σε συνεργασίες με καθιερωμένους και αναδυόμενους σχεδιαστές. Η BIRKENSTOCK είχε γίνει ένα βασικό κομμάτι της παγκόσμιας πρωτεύουσας της μόδας.

1991

MADE IN GERMANY

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1980, η οικογένεια Birkenstock εργαζόταν στην παράδοση της γερμανικής υποδηματοποιίας για πάνω από 200 χρόνια. Αν και πολλές άλλες βιομηχανίες μετέφεραν την παραγωγή εκτός της χώρας τη δεκαετία του 1970, σε αναζήτηση χαμηλότερου κόστους εργασίας, η BIRKENSTOCK αψήφησε την τάση και παρέμεινε. Στα τέλη του 20ού αιώνα, οι εσωτερικοί πάτοι και οι πάτοι κατασκευάζονταν εργοστασιακά, ενώ μια ομάδα έμπειρων εργατών αναλάμβανε τις χειρωνακτικές εργασίες. Τα τελικά προϊόντα αποστέλλονταν σε όλο τον κόσμο από τη Φρανκφούρτη. Η ζήτηση συνέχισε να αυξάνεται, πράγμα που σήμαινε ότι η BIRKENSTOCK έπρεπε να αυξήσει την παραγωγική της ικανότητα. Οι αρχές της δεκαετίας του 1990 ήταν η αρχή μιας νέας εποχής στη Γερμανία: το Τείχος του Βερολίνου είχε καταρρεύσει, μαζί με το Ανατολικό Μπλοκ. Ήταν λόγος εορτασμού. Στην επανενωμένη χώρα, πολλοί κατασκευαστές ενθαρρύνθηκαν να επεκτείνουν τις δραστηριότητές τους στις ανατολικές πολιτείες, σε μια προσπάθεια δημιουργίας περισσότερων θέσεων εργασίας. Με ακλόνητη δέσμευση να διατηρήσει την παραγωγή όλων των σανδαλιών στη Γερμανία, η BIRKENSTOCK άρχισε με ενθουσιασμό να δημιουργεί εγκαταστάσεις σε όλη την πολιτεία της Σαξονίας. Το πρώτο κέντρο άνοιξε στο Bernstadt την 1η Ιουλίου 1991, αφιερωμένο στην επεξεργασία των επάνω μερών για τα σανδάλια. Στη συνέχεια, η μάρκα ανέλαβε ένα υφαντουργείο στο Schönbach και το προσάρμοσε για την παραγωγή πάτων από φελλό-λάτεξ και τη συλλογή BIRKI sandal offshoot. Το 1993, η συναρμολόγηση των προσχηματισμένων επάνω μερών των τσόκαρων, η εισαγωγή των ιμάντων και η τοποθέτηση των αγκράφων και των πριτσινιών μεταφέρθηκε στο Seifhennersdorf. Τέλος, μια σύγχρονη εγκατάσταση δημιουργήθηκε στο Görlitz το 2009 για την παραγωγή πάτων από φελλό-λάτεξ. Οι δύο σημαντικότεροι παράγοντες κατά την επιλογή μιας νέας τοποθεσίας ήταν πάντα η εγγύτητα με τη φύση και η παραμονή πιστή στις γερμανικές ρίζες της μάρκας. Η ιδέα της μετακόμισης σε πιο απομακρυσμένες περιοχές για την εκμετάλλευση εργαζομένων με χαμηλούς μισθούς παραμένει αντίθετη με το ήθος της BIRKENSTOCK. Οι πελάτες και οι ηθικές τους αξίες αποτελούν πάντα βασικό παράγοντα στην ανάπτυξη της εταιρείας.

Εδώ και τώρα

ΝΕΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

Τη δεκαετία του 2010, και για πρώτη φορά στην ιστορία της BIRKENSTOCK, η καθημερινή διοίκηση απομακρύνθηκε από την οικογένεια Birkenstock. Ο Markus Bensberg και ο Oliver Reichert, δύο πολύ έμπειροι διευθυντές, ανέλαβαν τα ηνία - και δημιουργήθηκε ο Όμιλος BIRKENSTOCK. Αυτός ο νέος τρόπος εργασίας οδήγησε σε πρωτοφανή αύξηση των πωλήσεων και αυξανόμενη σημασία της μάρκας. Μετά από ένα απίστευτα επιτυχημένο 2021, ο συν-διευθύνων σύμβουλος Markus Bensberg αποχώρησε από τη διοίκηση και τις καθημερινές δραστηριότητες, αφήνοντας τον Oliver Reichert επικεφαλής της εταιρείας ως μοναδικό διευθύνοντα σύμβουλο.

Αλλά ενώ η εξέλιξη είναι αναπόφευκτη, ορισμένα πράγματα παραμένουν ίδια. Ο πάτος, η επαναστατική εφεύρεση του Konrad Birkenstock από το 1902, εξακολουθεί να αποτελεί ακρογωνιαίο λίθο της φιλοσοφίας της BIRKENSTOCK «Naturgewolltes Gehen» (περπάτημα όπως το ήθελε η φύση). Με την εισαγωγή συστημάτων ύπνου και πιστοποιημένων φυσικών καλλυντικών, η BIRKENSTOCK συνεχίζει να αναπτύσσει αυτή την αρχή με μια ολιστική προσέγγιση. Τα συστήματα ύπνου BIRKENSTOCK αντιπροσωπεύουν μια περαιτέρω εξέλιξη του ανατομικά διαμορφωμένου πάτου σε ένα ανατομικά διαμορφωμένο κρεβάτι. Ακριβώς όπως ο πάτος, τα συστήματα ύπνου BIRKENSTOCK προσαρμόζονται στο σχήμα του σώματος και παρέχουν βέλτιστη υποστήριξη. Εν τω μεταξύ, η BIRKENSTOCK NATURAL SKIN CARE, η σειρά πιστοποιημένων φυσικών καλλυντικών, εστιάζει επίσης στη γενική υγεία. Αυτά τα φυσικά καλλυντικά προϊόντα κατασκευάζονται στη Γερμανία και είναι εντελώς απαλλαγμένα από χημικά. Στη σύνθεσή τους βρίσκουμε έναν γνώριμο φίλο: τον φυσικό φελλό, ο οποίος προσδίδει στους πάτους BIRKENSTOCK την ελαστικότητά τους. Αυτό είναι ένα βασικό συστατικό των δραστικών συστατικών αυτών των καλλυντικών.

Καθώς η εταιρεία ενισχύει την παραγωγή της σε όλο το φάσμα των προϊόντων της για να καλύψει την αυξανόμενη ζήτηση, ανανέωσε τη δέσμευσή της στη γερμανική κατασκευή. Τονίζοντας αυτό, μια νέα παραγωγική μονάδα κατασκευάζεται στην πόλη Pasewalk της βορειοανατολικής Γερμανίας. Η ιστορική αποστολή της οικογένειας Birkenstock, να κάνει το περπάτημα όπως το ήθελε η φύση προσβάσιμο σε όλους, είναι πιο ζωντανή από ποτέ.